100 cols etappe 32: Vogezen 3/3 de allerlaatste loodjes…eindelijk thuis

100 cols etappe 32: Vogezen 3/3 de allerlaatste loodjes…eindelijk thuis


Het is zover. De allerlaatste etappe van deze geweldige tocht. Ik begin waar ik gisteren geëindigd ben. Bovenop de col de la Charbonnière. Het is maar een paar graden boven 0 en omdat ik met een afdaling begin kleed ik me warm aan met beenwarmers, armstukken, regenjack en winter handschoenen. Ik heb nog 5 beklimmingen te doen. De eerste is de col du Kreuzweg die niet langer dan een kilometer is. Dan Volgt de Côte de Welschbruch. Het zwaarste obstakel van vandaag, maar kinderspel vergeleken met wat ik achter de kiezen heb. Bij het klooster Mont Sainte Odile moet ik nog een stempel halen. Het is druk met toeristen. Ik loop naar binnen op zoek naar een kassa waar ik een stempel kan scoren. Die kan ik niet vinden. Ik ben al in het klooster. Ik kan de monniken niets vragen want er staan overal bordjes dat het stil moet zijn. Ik loop weer naar buiten en zie dat er een souvenir winkel is. De rij is me te lang en zie aan de overkant een hotel. Dan daar maar een stempel halen en verder met de laatste 50 kilometer. Ik heb inmiddels mijn extra kleding uitgedaan. Ik doe de makkelijke côte de la Wolfsgrube en daarna volgt de col du Schanz. Best nog een pittige klim vooral doordat het wegdek verschrikkelijk slecht is. Op veel plaatsen is er eigenlijk geen wegdek meer. Leuk dat de organisatie nog tot de laatste kilometers cols wil opnemen in het parcours maar dit hoeft van mij niet. De afdaling is gevaarlijk door de vele gaten in de weg. Nog 1 klim: de côte des croix. Ik dans naar boven. Het voelt niet alsof ik al 4000 km gefietst en 199 beklimmingen gefietst heb. Nu alleen nog afdalen naar Saverne. Er flitsen een aantal hoogtepunten van deze tocht voorbij. Het zijn er teveel om op te noemen. De klimmen, de uitzichten, het genieten, het afzien, het op pad zijn, iedere dag weer een fietsdoel. Ik zal het missen de komende tijd. Ik fiets de straten van Saverne binnen waar ik 5 weken geleden vertrok. In de straat naar het station van Saverne hoor ik het welkomstcomité al van ver. Wat een geweldig ontvangst. Ik ben er. Ik heb het gered. De fietstocht zit erop. Ik haal mijn laatste stempel bij het station. Nu wil ik heel graag naar huis!


17 gedachten over “100 cols etappe 32: Vogezen 3/3 de allerlaatste loodjes…eindelijk thuis

  1. HONDERD COLS

    voor Rogier

    Ruim honderd cols in pakweg vijfendertig dagen.
    Een monstertocht! Wie speelt dat in z´n eentje klaar?
    Wie kan zo lang solerend zo veel stress verdragen,
    de weerstand van een loper of een moordenaar?

    Want elke côte of col is toch au fond een sloper
    en zeker als je knie steeds weer een pijnscheut geeft
    of als het kwik blijft stijgen door die ploert van koper,
    de hittebeul die nooit eens medelijden heeft.

    Je hebt het dus geflikt – en ook nog zonder knechten,
    want jij moest zelf je kruikjes vullen bij cafés
    en zelf naar bakkers voor chaussons en voor beignets
    en zonder hulp voor elke steile meter vechten.
    Soms harkend, dan weer dansend, kwam je boven.
    Een megatour. Chapeau, het is niet te geloven!

  2. Gefeliciteerd met het volbrengen van de tocht! Veel bewondering voor deze grote fysieke èn mentale prestatie! Dank voor de vele mooie verslagen en vele mooie foto’s!

  3. Wauw rogier je hebt het gehaald! Van harte gefeliciteerd met deze enorme reis op eigen benen. Helemaal zelf gedaan, daar kan je
    trots op zijn.

    Bedankt voor je leuke verhalen.

    “All your dreams can come true if you have the courage to pursue them”

  4. Afzien , Bloed zweet en tranen , Chaussons , Doorzetten , EtenEtenEten , Fietsen in Frankrijk , Grinder/Bull’s , Honderd Cols , Ikgahetechtdoen , Jemoethetmaarkunnen , Klimgeit , Lachenisjenietvergaan , Monstertocht , Negenennegentig+1 , OntzettendveelRespect , Prachtige verhalen , Quality time: Live your Dream , Rosbiefbillen , Stempelen , Topper , Uitzichten , Vierduizend kilometer , Wielrenner , Xzalnooitmeerzeurenoverdeknie , YesYouDidIt! , Zonneschijn

  5. Gefelicteerd Rogier. Het zit er op. Ook voor ons. ‘s-ochtends geen blog meer te lezen. Was altijd leuk hoe je ons meenam in je verslag. Nu uitrusten, tijd voor je gezin, weer aan het werk en zondag rondje Reto :-).

  6. Fantastisch dat je het gehaald hebt! Je heb met die kniepijn vast wel eens ernstig getwijfeld maar je ziet hoe sterk lichaam en geest zijn. Nagenieten, het is vast heerlijk om niet meer de verplichting te hebben om weer op de fiets te moeten/mogen stappen maar het zal ook wel weer wennen zijn aan het dagelijkse ritme.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.