Etappe 18: les Cévennes

Etappe 18: les Cévennes

Helaas was afgelopen nacht niet zo goed. Slecht bed, warme kamer, blaffende honden in de verte. Je kent het vast wel. Ik zit ver van een bakker af en ontbijt daarom met de overgebleven pasta bolognaise van gisteravond. Ik bak ook nog 3 eieren en drink er jus d’orange en koffie bij. Iets na 9 uur zit ik op de fiets. Ik wil de eerste col van de dag graag onderaan beginnen en daal daarom eerst 2 kilometer af om vervolgens dezelfde 2 kilometer weer omhoog te gaan. Het heeft stevig geregend vannacht en de weg is nog nat. De col de Minier is een flinke klim van 20km maar gelukkig niet steil. Ik kan dus het stevige ontbijt rustig laten verteren terwijl ik met een klein verzet naar boven rij. Ondanks dat ik over een grote weg fiets, is het rustig op de weg. De eerste 10 km zie ik maar 3 auto’s. Daarna wordt het wat drukker maar zeker niet storend. Het hoogseizoen is voorbij en dat is te merken. Langzaam maar zeker kom ik hoger en worden de uitzichten mooier. Dit is de eerste dag sinds lange tijd dat ik pijnvrij fiets. Ik voel mijn knie nog wel, maar pijnlijk kan ik het niet meer noemen. Het geeft me een goed gevoel en vertrouwen voor de laatste 2 weken van de tocht. Na de col de Minier volgt een korte afdaling en is het direct weer klimmen naar de Mont Aigoual. Deze top is met 1569 meter de een na hoogste van de Cevennen. De berg vormt ook het decor van het boek De Renner van Tim Krabbé. De klim die ik fiets is niet erg bijzonder. Ik fiets voornamelijk door bossen en de laatste 5km gaan over een autovrije weg. Als ik de top nader komt er plotseling bewolking opzetten die het uitzicht ontneemt en even later net zo snel weer verdwijnt. Het weer is nogal veranderlijk op deze berg. Ik haal een stempel in het restaurant op de top en drink koffie. De afdaling verloopt in twee delen. De eerste helft is makkelijk en gaat over een brede weg. De tweede helft is behoorlijk technisch met veel bochten en gaat over over een smalle hobbelige weg. Goed opletten dus. In het dal wil ik bij het eerste dorp lunchen maar alles is dicht. Het is net half een geweest en ik ben net te laat. Op het moment dat ik weer wil vertrekken stopt er een busje met 2 Nederlanders. Ik had ze al even gesproken in het restaurant op de top. Ze fourageren een groep fietsers. We kletsen wat over de lastige afdaling en ik vertel dat de winkel net dicht is en ik dus niet kan lunchen. In no time heb ik een stokbroodje met kaas, een beker yop en een banaan in mijn handen! Het smaakt me heerlijk. Later op de dag stuur ik ze nog een bedankje via Strava. Er volgen dan nog 2 klimmen. Die zijn beide niet lang maar wel heel steil. De slotkilometer van de eerste klim zal zeker 12% zijn. Omdat ik geen last meer heb van mijn knie kan ik weer staan op de pedalen als het steil wordt. Ik ben niet meer aan ’t harken maar echt aan ’t klimmen! Er vallen nog wat druppels maar het mag eigenlijk geen naam hebben. Om half vier ben ik in de finishplaats. Ik haal wat eten bij de supermarkt voordat ik incheck bij het hotel. Ik heb toch weer 2500 hoogtemeters gedaan vandaag. Het was weer een prachtige fietsdag met mooie beklimmingen en uitzichten. Ik kijk uit naar de rustdag, maar morgen eerst nog een lange etappe door het Rhônedal naar de Provence.

Temperatuur 13-23 graden stapelwolken
Kilometers 113
Hoogtemeters 2412
Cols 3
Côtes 2
Nog 83 te gaan


13 gedachten over “Etappe 18: les Cévennes

  1. Rogier
    Ik lees en zie dat de vaart erin in zit en herken een aantal belevenissen van mijn fietstochten. Een prachtige ervaring en succes met de beklimmingen en belevenissen in de komende weken.

  2. Wat fijn dat het met je knie zoveel beter gaat. En weer leuke spontane ontmoetingen onderweg. leuk!

    Ik ben duidelijk geen kenner maar fietsen meer mensen deze tocht? Want het lijkt of iedereen overal maar een stempel klaar heeft liggen. Is dat voor deze tocht of toeval?

    1. Hoi Gerda, Er zijn wel meer mensen die deze tocht fietsen maar nooit meer dan een stuk of 20 per jaar. De stempels die ik haal zijn niet gemaakt voor deze tocht maar gewoon stempels die ze dagelijks gebruiken. Het is alleen een bewijs dat je daar bent geweest.

  3. Tot nu toe de koelste dag qua temperatuur lijkt mij, maar niet de coolste dag qua beklimmingen. Als ik me niet vergis was dat de etappe met de Tourmalet. Gaaf dat je nu pijnvrij kunt klimmen. Dat belooft wat voor de Alpen. Morgen op naar de Provence met als beloning de rustdag. Een echte sabbat op zaterdag. Daar zul je wel aan toe zijn zo langzamerhand. Veel liefs!

  4. He …,

    Heb nog even mijn gedachten laten gaan over die ene Col die je hebt overgeslagen….. Zit niks anders op dan dat we die samen een keer inhalen!

    (hoop niet dat dit je motiveert om dit vaken te doen….)

    Hou je taai!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.